कन्च् (क॑चिँ॒ दीप्तिबन्धनयोः - भ्वादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कञ्चितवत् (पुं)
कञ्चितवान्
कञ्चितवती (स्त्री)
कञ्चितवती
कञ्चितवत् (नपुं)
कञ्चितवत् / कञ्चितवद्