कन्च् (क॑चिँ॒ दीप्तिबन्धनयोः - भ्वादिः - सेट्) + क्त


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कञ्चित (पुं)
कञ्चितः
कञ्चिता (स्त्री)
कञ्चिता
कञ्चित (नपुं)
कञ्चितम्