कन्च् (क॑चिँ॒ दीप्तिबन्धनयोः - भ्वादिः - सेट्) + अनीयर्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कञ्चनीय (पुं)
कञ्चनीयः
कञ्चनीया (स्त्री)
कञ्चनीया
कञ्चनीय (नपुं)
कञ्चनीयम्