कण् (क॑णँ॑ शब्दार्थः - भ्वादिः - सेट्) + ल्युट्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कणन (नपुं)
कणनम्


अन्याः