कण् (क॑णँ॑ शब्दार्थः - भ्वादिः - सेट्) + क्त


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कणित (पुं)
कणितः
कणिता (स्त्री)
कणिता
कणित (नपुं)
कणितम्


अन्याः