कण् (क॑णँ॑ निमीलने - चुरादिः - सेट्) + क्त


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
काणित (पुं)
काणितः
काणिता (स्त्री)
काणिता
काणित (नपुं)
काणितम्


अन्याः